Klika słów o rekuperacji i wentylacji

Zastosowanie wentylacji mechanicznej z wymiennikiem ciepła warto rozważyć z wielu względów:

WENTYLACJA jest to wymiana powietrza w pomieszczeniach, polegająca na usuwaniu powietrza zanieczyszczonego lub gorącego i doprowadzeniu powietrza świeżego lub chłodnego.
Zadaniem wentylacji jest usuwanie z pomieszczeń zamkniętych (biurowych, mieszkalnych, produkcyjnych i innych) powietrza zanieczyszczonego, a dostarczenie powietrza świeżego, czystego o określonej temperaturze, tzn. jego oczyszczenie i podgrzanie do wymaganej temperatury przed wprowadzeniem do pomieszczeń. Wentylacja poprawia – zgodnie z wymaganiami organizmu ludzkiego czy procesu produkcyjnego – stan i skład powietrza poprzez jego wymianę w pomieszczeniu.

Wentylacja powinna spełniać kilka warunków:
1. musi być ciągła, pracować podczas naszej nieobecności;
2. obsługiwać każde pomieszczenie, zapewniając stała wymianę powietrza;
3. zapewniać możliwość regulacji w celu dopasowania do tego co się dzieje w domu i warunków pogodowych.

Czyste powietrze w pomieszczeniach oznacza dobrą jakość życia
Kontrolowana wentylacja z jednoczesnym odzyskiwaniem ciepła stanowi nowoczesne rozwiązanie w dziedzinie wentylacji pomieszczeń i przestrzeni.
Można własnoręcznie kontrolować wentylację tak aby dopasować ją do swoich preferencji, lub też można pozwolić aby kontrola takich parametrów, jak poziom dwutlenku węgla i wilgotności w powietrzu odbywała się automatycznie. Jednocześnie system odzyskiwania ciepła zadba o to, aby nie marnować energii.
Nowoczesne budynki są dobrej jakości i pozwalają oszczędzać energię. Instalowana jest w nich kontrolowana wentylacja, pozwalająca na usuwanie zanieczyszczeń z powietrza obecnego w pomieszczeniach, co wpływa na poprawę komfortu oraz poprawia wydajność energetyczną.
Wentylacja musi być regulowana
Zapotrzebowanie na wentylację jest różne w zależności od sposobu korzystania z danego pomieszczenia. Kiedy nikogo w nim nie ma, wentylacja nie musi działać intensywnie. W przypadku podstawowej wentylacji wystarczający wskaźnik wymiany powietrza to 0,5 na godzinę. Jest to ilość wystarczająca aby powietrze w pomieszczeniu było wolne od zanieczyszczeń emitowanych przez materiały budowlane i wykończeniowe, a także od wydychanego dwutlenku węgla i wilgoci emitowanej przez ludzi oraz pochodzącego z gruntu radonu.
Specyficzne (wyższe) parametry przepływu powietrza określane są zgodnie z przeznaczeniem danego pomieszczenia, np.: klasa szkolna, sale konferencyjne, kuchnie, łazienki i wnęki kuchenne wykorzystywane zgodnie ze swoim podstawowym przeznaczeniem.
Kiedy w domu organizowane jest przyjęcie, na które przychodzi wielu gości wentylacja powinna być jeszcze bardziej wydajna.
Jeśli chcemy zwiększyć komfort kontroli wentylacji, można wybrać automatyczną regulację poprzez czujniki, które umożliwiają precyzyjny dobór parametrów.
Naszym celem jest pełna kontrola wentylacji we wszystkich możliwych warunkach: wymagana ilość zużytego powietrza pobierana jest z danych pomieszczeń, a odpowiadająca jej ilość świeżego, przefiltrowanego i ogrzanego powietrza z zewnątrz jest jednocześnie wdmuchiwana do środka, bez wywoływania przeciągu.
Dlaczego wentylacja?
Wydychany dwutlenek węgla oraz emitowana wilgoć / zapotrzebowanie na świeże powietrze

PROJEKT
Informacje ogólne
Projektowanie systemu dobrze jest zacząć od zdobycia informacji na temat tego jakiego rodzaju systemem wentylacyjnym zainteresowany jest klient, zwłaszcza pod względem wyposażenia opcjonalnego i cech systemu. Często trudno jest podnieść standard urządzeń już po zainstalowaniu systemu.
Po pierwsze musisz zidentyfikować specyficzne dla danego pomieszczenia wymagania projektowe, odpowiadające wewnętrznej atmosferze; np. w przypadku mieszkania, jako podstawowy stopień wentylacji określany jest wskaźnik wymiany powietrza na poziomie 0,5/godz.
Przy takiej wentylacji w sypialniach potrzebny jest napływ powietrza wynoszący 4-6l/s na osobę, podczas gdy w łazienkach ilość pobieranego powietrza musi wynosić co najmniej12 l/s. Inne przepływy powietrza zaprojektowane są w celu uzyskania wskaźnika wymiany powietrza wynoszącego 0.5/godz.
Jeśli wymagane są wyższe wskaźniki przepływu powietrza dla konkretnych pomieszczeń, wzrastają również wskaźniki dla sypialni i łazienki. Zasada projektowania przepływów zapewnia odpowiednie powietrze w sypialniach – zwłaszcza w nocy – nawet przy zastosowaniu podstawowej wentylacji.
Kiedy powietrze z “czystych pomieszczeń” przepływa do “brudnych pomieszczeń”, wentylacji podlegają hole i korytarze, bez konieczności projektowania dla nich dodatkowych zaworów.
Umiejscowienie centrali
Po określeniu przepływów powietrza, należy je wykorzystać jako podstawę do zdefiniowania rozmiaru i typu centrali wentylacyjnej jaka będzie potrzebna.
Wybierając miejsce zamontowania centrali, należy uwzględnić powodowany przez nią hałas, słyszalny w bezpośrednim sąsiedztwie.
Również ściana, na której centrala zostanie zamontowana musi być ścianą pochłaniającą dźwięk, a nie lekką ścianą powodującą zwiększenie jego natężenia. Nie należy instalować centrali na ścianie przylegającej do sypialni. Dobrym miejscem na zamontowanie centrali jest pomieszczenie gospodarcze lub pomocnicza kuchnia, tj. pomieszczenia, w których znajdują się również inne urządzenia gospodarstwa domowego.
Określając umiejscowienie centrali należy też wziąć pod uwagę miejsca podłączenia wody, prądu oraz kondensatora wody.
Umiejscowienie i wybór elementów końcowych
Często rozsądnie jest umieścić zawory wentylacyjne pomieszczeń w środkowej części budynku. Ułatwia to również instalację i potencjalna izolację przewodów wentylacyjnych. Z drugiej strony, jeśli zawór umieszczony jest na zewnętrznej ścianie i uwzględni się długość strefy zaworu nawiewowego, możliwe jest zredukowanie przeciągu na parterze spowodowanego unoszeniem się prądów powietrza. Umieszczenie zaworu w strefie centralnej poprawia również wskaźnik wydajności cyrkulacji powietrza.
W przypadku zaworów umieszczanych w pomieszczeniach mieszkalnych maksymalny przepływ powietrza przypadający na jeden zawór wynosi 15 l/s. Przy takim przepływie utrzymany jest również wymagany poziom hałasu. W projekcie systemu, ciśnienie za zaworem powinno wynosić maksymalnie 30-40 Pa, natomiast zalecane ciśnienie wynosi około 10-20 Pa. Pozwoli to zaworom na utrzymanie większych przepływów powietrza, również podczas bardzo intensywnej wentylacji, a jednocześnie zapobiegnie wydawaniu przez zawory świszczących dźwięków. Jeśli w danym pomieszczeniu konieczna jest wentylacja, w przypadku której przepływ powietrza przekracza 15 l/s konieczne jest zastosowanie kilku zaworów oraz wyrównanie przepływu powietrza.
Projekt przewodów
W przypadku zewnętrznego wlotu powietrza konieczne jest zwrócenie uwagi na kurz pochodzący z okolicznych dróg, lokalizację parkingów samochodowych oraz pojemników na śmieci, a także na promieniowanie cieplne emitowane przez przyległe ściany ogrzewane słońcem, warunki wietrze oraz na utratę ciśnienia poprzez zewnętrzną kratę.
Po określeniu lokalizacji centrali i zaworów, konieczne jest zaprojektowanie łączących je przewodów. Kolejnym problemem, który należy rozwiązać jest sposób doprowadzenia zewnętrznego powietrza do centrali oraz wywiewu powietrza z budynku.
Najlepszym miejscem dla centrali jest zawsze centralna część budynku, co umożliwia podział przepływów na dwie, niemal tej samej wielkości części. Umożliwia to również kontrolowanie przepływów powietrza.
Zalecany maksymalny wskaźnik przepływu powietrza przy intensywnie działającej wentylacji wynosi około 4-5 m/s. Odpowiadający mu przepływ powietrza przez przewód o średnicy równej 125 mm wynosi około 65 l/s, a przez przewód o średnicy 160 mm około 105 l/s. Pozwala to na uzyskanie normalnego systemu, o cicho pracującej podstawowej wentylacji. W przypadku przewodów wywiewających oraz przewodów powietrza zewnętrznego wskaźniki przepływów mogą przekraczać 5 m/s.
Wyprowadzanie wywiewanego powietrza z budynku musi zostać zaprojektowane w taki sposób aby nie spowodować zawilgocenia elementów konstrukcyjnych ani pojawienia się nieprzyjemnych zapachów podczas wywiewania powietrza na zewnątrz. Kiedy wywiewane powietrze odprowadzane jest na dach, konieczne jest zaprojektowanie wywiewu w taki sposób, aby nie topiło ono śniegu zalegającego w zimie na dachu.
Drogi transferu powietrza
Aby wentylacja w pomieszczeniach mogła działać zgodnie z jej przeznaczeniem konieczne są drogi transferu powietrza prowadzące do innych pomieszczeń.
Najłatwiejszym sposobem zapewnienia takich dróg jest likwidacja progów pod drzwiami. W ten sposób powietrze może swobodnie przepływać pod drzwiami nawet wtedy kiedy są one zamknięte.
Jeżeli ważne jest aby w danym pomieszczeniu nie było słychać dźwięków związanych z przepływem powietrzem konieczne jest zainstalowanie oddzielnych dróg transferu powietrza wyposażonych w tłumiki.
Tłumienie
Tłumienie wykorzystywane jest w przewodach wentylacyjnych w celu zapobiegania przenoszenia dźwięku powstającego podczas działania centrali do pomieszczeń, lub pomiędzy dwoma pomieszczeniami w sytuacji kiedy celem jest uzyskanie cichych pomieszczeń.
Jeżeli w przewodach nie ma wystarczająco dużo przestrzeni na zainstalowanie tłumików, możliwe jest zamontowanie oddzielnego zestawu tłumiącego na szczycie centrali wentylacyjnej.
Docelowy poziom dźwięku w pomieszczeniu, przy wskaźniku wymiany powietrza wynoszącym 0.5/godz. jest często niższy niż poziom dźwięku słyszalnego w tle. Podobnie możliwy do zaakceptowania poziom dźwięku określony w przepisach jest często wyższy niż poziom dźwięku uznawany przez mieszkańców za przeszkadzający. Dlatego też bardzo ważne jest zwrócenie szczególnej uwagi na wytłumienie już na poziomie projektu.
Izolacja przewodów
Należy bezwzględnie zainstalować przewody wywiewne i nawiewne w przypadku gdy nasza instalacja prowadzona jest w pomieszczeniach zimnych  (np. nieogrzewany strych czy garaż), jak również izolacja czerpni i wyrzutni jest niezbędna. Przewody nie wymagają izolacji w pomieszczeniach ciepłych, ponieważ utrata ciepła pozostaje minimalna w porównaniu z przewodami zainstalowanymi w zimnych pomieszczeniach.
Jeżeli dla potrzeb ciepłego powietrza wewnętrznego konieczne jest zaprojektowanie przewodu zimnego powietrza zewnętrznego, przewód taki musi być izolowany przy pomocy otuliny z tworzywa sztucznego spienionego o komórkach zamkniętych. Jeżeli przewód izolowany jest przy pomocy zwykłej izolacji, musi zostać okryty barierą odporną na wilgoć, aby uniknąć kondensowania się wewnętrznej wilgoci pochodzącej z powietrza na powierzchni przewodu zimnego.
Powyższe uwagi mają również zastosowanie do przewodów wywiewnych znajdujących się w ciepłych pomieszczeniach.
Izolacja przewodów w zimnych pomieszczeniach
Na poddaszu zewnętrzna powierzchnia izolacji przewodu wywiewnego absolutnie nie może być pokryta żadną barierą zabezpieczającą przed wilgocią. Wilgoć wyciekająca z przewodów musi mieć możliwość wyparowania do przewiewnych pomieszczeń poddasza.
Przewody powietrza zewnętrznego muszą być izolowane również na poddaszu, w celu zapobiegnięcia ogrzewaniu się powietrza przepływającego przez nieizolowane przewody podczas letnich upałów lub też w celu zapobiegnięcia kondensacji wody w przewodzie zimą, jeśli z jakiegoś powodu centrala nie działa.
Kiedy izolacja paroszczelna powłoki budynku musi zostać przekłuta z powodu przewodów wentylacyjnych, miejsca przebicia muszą zostać uszczelnione aby zapobiec przedostawaniu się przez nie wilgoci pochodzącej z wewnętrznego powietrza do warstw izolacji. W tym celu dostępne są gotowe komponenty uszczelniające.
Połączenia elektryczne
Instrukcje techniczne centrali zawierają instrukcje dotyczące połączeń elektrycznych. Poniżej zamieszczamy kilka ogólnych uwag na ten temat:
• Energia elektryczna musi być doprowadzana do centrali poprzez oddzielny bezpiecznik. Niezbędny jest też oddzielny przełącznik, chyba że centrala jest standardowo wyposażona w przełącznik mocy.
• Jeżeli centrala wyposażona jest w elektryczne ogrzewanie dodatkowe, musi to zostać uwzględnione przy wyborze rozmiaru bezpiecznika.
• Jeżeli wentylacja kontrolowana jest automatycznie przy pomocy czujników dwutlenku węgla i wilgoci, na planie muszą być pokazane miejsca zamontowania czujników, tak aby możliwe było wykonanie wymaganego okablowania, związanego z instalacjami elektrycznymi.
• Projektant zajmujący się energią elektryczną musi zostać poinformowany o miejscach montażu oraz okablowaniu urządzenia sterowniczego centrali (oddzielny przełącznik sterujący, centrum sterujące lub wyciąg) jak również o tym czy używany jest model montowany na powierzchni czy wpuszczany.
Podłączenia wody
Odprowadzanie skraplającej się wody jest bardzo często pomijane podczas projektowania sytemu wentylacyjnego. Jednakże element ten jest bardzo trudny to wdrożenia w okresie późniejszym.
Dostarczana centrala często wyposażona jest w uszczelnienie wodne oraz w plastikowy wąż. Instalacji można dokonać również przy pomocy plastikowej lub miedzianej rury, niezależnej od centrali, jednak w projekcie a zwłaszcza w instrukcjach instalacji musi być podana informacja, że drogi odprowadzające wodę muszą być skierowane w dół poniżej uszczelnienia wodnego.
Drogi odprowadzające skraplającą się wodę nie muszą być podłączone bezpośrednio do ścieku – ze względu na problemy z zapachem – ale, na przykład do podłogowej kratki ściegowej (patrz załączone wzory) lub w taki sam sposób w jaki podłączona jest pralka przed uszczelnieniem wodnym, przy pomocy oddzielnej złączki.
Jeżeli wiadomo z całą pewnością, że nie ma dużego natężenia wilgoci – jak w klasach szkolnych – do zbierania skroplonej wody może zostać wykorzystany zbiornik ewaporacyjny.
Jeżeli ogrzewanie dodatkowe oparte jest na wodzie, możliwe jest wdrożenie go przez wykorzystanie oddzielnego obiegu, wyposażonego w otwarty lub zamknięty system rozszerzania oraz płyn niezamarzający (np. mieszanka wody z glikolem), lub też przez podłączenie go bezpośrednio do systemu grzewczego. W przypadku tej drugiej opcji konieczne jest skuteczny środek zapobiegający zamarzaniu, który uniemożliwi zamarznięcie kaloryfera w warunkach zimowych.
Jeżeli dla potrzeb ogrzewania wstępnego preferowane jest ogrzewanie przy pomocy płynu, zaleca się dokonanie wyboru mieszanki niezamarzającej.
Planowanie wentylacji w pomieszczeniach niemieszkalnych
Kiedy wentylacja projektowana jest np. dla domu jednorodzinnego, nie wolno stosować wentylacji pomiędzy dwiema różnymi strefami ogniowymi wykorzystującej tę samą centralę wentylacyjną bez przepustnic przeciwpożarowych.
Wentylacja dla pomieszczeń magazynowych i garaży instalowana jest według oddzielnych instrukcji, przygotowanych specjalnie dla tego rodzaju pomieszczeń. Jeżeli pomieszczenia te są ogrzewane, mogą one zostać również wyposażone w oddzielny system oparty na odzyskiwaniu ciepła, lub też wykorzystane mogą zostać zawory zapewniające naturalną wentylację.
Wyciąg w kominkach musi być zaprojektowany zgodnie z instrukcjami producenta, tak aby działał w wymagany sposób i nie powodował powstawania przeciągów w mieszkalnej części pomieszczenia. Jeśli chcemy wykorzystywać ciepło z kominka w całym budynku przy pomocy wentylacji, najrozsądniej będzie wprowadzić nadmuch nawiewanego powietrza powyżej kominka. Wdmuchiwane powietrze spowoduje ruch powietrza wokół kominka, powodując w ten sposób rosnące uwalnianie ciepła. Analogicznie – łatwiej jest zgasić świecę dmuchając na płomień niż odsysając otaczające ją powietrze.

INSTALACJA
Często najłatwiej jest rozpocząć instalację systemu wentylacyjnego od instalacji centrali. Jeśli budynek jest jeszcze niewykończony, dla potrzeb instalacji przewodów i centrali można wykorzystać płytę montażową, a w ostatecznej lokalizacji zamontować centralę później. Jeżeli nie jest to możliwe, system wentylacyjny musi zostać zabezpieczony na okres pozostałych etapów budowy.
Przed zainstalowaniem centrali zapoznaj się ze Specyfikacją Techniczną. Obejmuje ona zamocowanie centrali i wszystkich przyłączy.
Ścienna płyta montażowa jest wystarczająco solidna aby utrzymać ciężar centrali. Dodatkowo należy upewnić się, że struktura ściany jest wystarczająco solidna aby utrzymać jej ciężar. Większe modele central montowane są na podłodze, na własnych podstawach.
Kiedy centrala zamontowana jest już na swoim miejscu, użyj poziomicy alkoholowej aby sprawdzić czy jest odpowiednio wypoziomowana zarówno poziomo jak i pionowo. Dzięki temu będziesz mieć pewność, że skroplona woda zbierająca się wewnątrz centrali, wypływać będzie do ścieku zamiast utknąć w środku.
Ściana, na której zamontowana jest centrala musi posiadać izolację dźwiękową i nie mieć właściwości nagłaśniających, a centrala musi być zamontowana w taki sposób aby żaden jej element nie był podłączony do elementów konstrukcyjnych.
W powiązaniu z instalacją centrali, rozsądnie jest przeprowadzić mniej lub bardziej kompletne prace związane z odprowadzaniem skraplającej się wody. Jeśli centrala wentylacyjna instalowana jest na możliwie najpóźniejszym etapie, skraplająca się woda musi być od razu odprowadzana do bezpośredniego sąsiedztwa miejsca, w którym zamontowana jest centrala.
Instalacja przewodów
Najlepszym momentem na zainstalowanie przewodów jest moment, w którym zainstalowane zostaną wiązary dachu a izolacja poddasza nie zostanie jeszcze wykończona. Przewody, które nie są instalowane w ogrzewanych pomieszczeniach wewnętrznych mogą być wtedy zainstalowane na górze dolnych wsporników wiązarów dachu. Procedura ta daje pewność, że nie muszą być one zabezpieczane przy pomocy oddzielnych podpór i „automatycznie” pozostawia je w ciepłej części warstwy izolacyjnej. Ułatwia to izolację przewodów.
Jeśli przewody przechodzą przez przegrodę paroszczelną, muszą zostać uszczelnione aby zapewnić szczelność powłoki budynku. Zapobiega to również przenikaniu wilgoci z wewnętrznego powietrza do izolacji i struktur poddasza.
W systemie przewodów wentylacyjnych można zastosować plastikowe lub spiralne przewody. Instrukcje instalacji różnią się w zależności od typu przewodów.
W związku z izolacją przewodów należy dopilnować aby system przewodów nie uległ zabrudzeniu ani podczas realizacji prac ani podczas przechowywania, ponieważ może to spowodować pogorszenie jakości powietrza w ukończonym budynku. Zaleca się nie podłączanie zaworów przed ukończeniem sufitów i ścian. W ten sposób nie będą one utrudniać prac wykończeniowych a jednocześnie nie ulegną zabrudzeniu na różnych etapach prac.
Zakończenia przewodów powinny pozostać zabezpieczone do chwili ukończenia instalacji systemu = wykończenia budynku. Dzięki temu zarówno przewody jak i centrala pozostaną czyste. Jeżeli z jakiegoś powodu niezbędne jest wykorzystanie systemu wentylacyjnego przed ukończeniem budynku (np. w celu wysuszenia budynku), należy dopilnować aby system przewodów pozostał czysty, oraz aby wilgoć nie uległa skropleniu na wewnętrznych powierzchniach przewodów.
Specjalną uwagę należy przykładać do procesu podłączania przewodów. Podłączenia muszą być niezawodne pod względem przepływów, co jednocześnie pozwoli uniknąć wytwarzania świszczących dźwięków.
Ponadto należy unikać korzystania ze śrub i długich nitów. Połączenia plastikowych przewodów są tak ścisłe i solidne, że żadne śruby ani nity nie są konieczne.
Przewody muszą być instalowane prosto. Dotyczy to zwłaszcza przewodów umiejscowionych na poddaszach. Nie może być żadnych zgięć, w których mogłaby gromadzić się skraplająca się woda.
Urządzenia terminala powietrza wywiewanego i nawiewanego muszą być na tyle szerokie, aby odpowiadały co najmniej wolnej przestrzeni przewodu. Instalując je należy dopilnować aby do przewodów nie dostał się śnieg ani deszczówka.

REGULACJA SYSTEMU WENTYLACYJNEGO
Informacje Ogólne
Aby system wentylacyjny mógł działać zgodnie z wymaganiami, zawsze należy regulować go zgodnie z planem. Przepływy powietrza regulowane są przy maksymalnie małych prędkościach obrotów wentylatora.
Wentylacja musi mieć lekko ujemne ciśnienie, tj. suma przepływów powietrza wywiewanego musi być większa niż suma przepływów powietrza nawiewanego.
Regulacja przepływu powietrza wprowadzana jest zawsze do rejestru pomiarów, w którym wyszczególniana jest całkowita wentylacja przy różnych pozycjach sterownika oraz wartości kontroli zaworów dla projektowych przepływów powietrza.
Regulacja systemu
Regulację należy przeprowadzić po wykończeniu budynku, tj. po zamontowaniu zewnętrznych drzwi i okien, jak również ścianek działowych i drzwi wewnętrznych, oraz po utworzeniu dróg transferu powietrza.
Przed rozpoczęciem regulacji należy sprawdzić funkcjonowanie centrali wentylacyjnej oraz czystość filtrów.
Podobnie należy sprawdzić czy urządzenia terminalu powietrza nawiewanego i wywiewanego są na swoim miejscu. Muszą być one umieszczone zgodnie z planem i nie mogą być wyposażone w gęstą moskitierę.
Na początek ustaw zawory powietrza nawiewanego i wywiewanego we wstępnie określonej w planie pozycji. Instrukcje postępowanie znajdziesz w instrukcji regulacji zaworów. Podczas początkowej regulacji należy zwrócić uwagę na ciśnienie w systemie przewodów danego zaworu.
Następnie wybierz najmniejszą możliwą prędkość operacyjną prowadzącą do całkowitych przepływów powietrza.
Celem jaki chcemy osiągnąć, np. w mieszkaniu, jest wydajność na poziomie 30-40%, przy podstawowym wskaźniku wentylacji wynoszącym 0.5/godz. Nawiew powietrza zewnętrznego powinien wynieść 4–6 l/s na osobę w sypialniach, podczas gdy wywiew powietrza z łazienki powinien wynieść co najmniej 12 l/s.
Pozostała część wymiany powietrza dla wskaźnika 0.5/godz. Podlega regulacji dla innych zaworów, proporcjonalnie do przepływów powietrza zaprojektowanych dla poszczególnych pomieszczeń. Jest to osiągane poprzez zwiększanie przepływów powietrza w danym pomieszczeniu wtedy kiedy jest ono wykorzystywane.
Podczas zwiększania przepływów, większe przepływy osiągane są również za pośrednictwem zaworów umieszczonych w sypialniach i łazience, a poziomy dźwięku nie przekraczają dźwięków normalnego życia.
Kiedy przepływy powietrza zostaną już wyregulowane, zgodnie z powyższym opisem, poddawane są one pomiarom przy innych prędkościach i wprowadzane do rejestru pomiarów. Rejestr załączony jest do dokumentów budynku.
Instrukcja użytkowania
Po wykończeniu budynku i wprowadzeniu się do niego lokatorów, otrzymują oni instrukcje użytkowania budynku.
Są oni w związku z tym informowani również o sposobie działania, obsługi i konserwacji systemu wentylacyjnego.
Jednocześnie przekazywane są im instrukcje użytkowania i konserwacji. Lokatorzy przechodzą również szkolenie w zakresie niezbędnych i dozwolonych działań konserwacyjnych, podczas którego otrzymują instrukcje na temat częstotliwości i sposobie czyszczenia systemu.
Ponadto użytkownicy informowani są o prawidłowym i potencjalnym wykorzystaniu wentylacji, oraz o zagrożeniach dla zdrowia ludzkiego oraz dla konstrukcji budynku, wynikających z wyłączenia wentylacji.